शेतकरी


टिप्पण्या

  1. Unknown८ ऑक्टोबर, २०१६ रोजी ६:२९ AM वाजता

    पायाखालची जमिन
    अन सावलीदेखील
    पडलीय गहान...
    अतिशय कमी शब्दात दुःख मांडलय शेतकऱ्याच्यै आजच्या परीस्थितीच ...
    खुप छाऩ

    उत्तर द्याहटवा

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

शब्द बापुडे केवळ वारा

बर्याचदा आपण एखाद्या वाक्याने ईतके disturb होतो........ काय असत बर त्या वाक्यात विशेष अस .....पण आपण सहसा त्या वाक्याकडे लक्ष नाही देत आपण फक्त ती भावना जगत असतो.वाक्याच्या मागील भाव काय आहे आपण याचाच विचार करतो पण ते बोचर वाटणार वाक्य आपण कधी खोलून बघतो का? खर म्हणजे समोरचा काहीतरी बोलतोय त्या वाक्याला खोलून बघितले तर बरेच गैरसमज दूर होऊ शकतात .पण नाही त्या क्षणाला त्या सगळ्या गोष्टी ईतक्या निष्क्रिय वाटत असतात आणि त्या मागची भावना हीच श्रेष्ठ ठरत असते.आणि मग भले मोठे गैरसमज करून आपण मोकळे होतो. आई मुलाला ओरडते किंवा नवरा बायकोला.... बायको नवर्याला बोलते कि आटपा लवकर, .....लवकर लवकर हात उचलता येत नाही का......गॅस चालू होता तुझं लक्ष कुठे होत.... हे साधे वाटणारे बोल काहीना अपमानास्पद वाटतात ...पण वाक्य खोलून बघायची सवय लावली तर लक्षात येईल कि त्या वाक्यात समोरच्या साठी फक्त काळजी आणि प्रेमच असते...आपल्या व्यक्तीला ओरडणे किव्हा त्याचा अपमान करणे हा हेतू कधीच नसतो तर त्याकडे नीट बघितलं तर समजते हि काळजीच आहे आणि काळजी हि प्रेमातूनच येते......मग त्या व्यक्तीचे प्रेम झिडकारून त्या ...
अधिक वाचा

1--- प्रेम हरवते कुठे

इमेज
  आपण सगळ्यांपेक्षा वेगळेच आहोत  असे लग्न झाल्या नंतर प्रत्येकलाच वाटत असते .जगातील सर्वात आनंदी ,सुखी म्हणजे आपणच  आहोत आणि  आपले  एकमेकांवर इतके प्रेम आहे तर आपल्यात कधी भांडण होणे  शक्यच नाही .सगळे जग असाच विचा र कर असते  . पण  वास्तवाची  जेव्हा ओळख  होते  दोघांचे खरे रूप समोर यायला लागते . कडू गोळी साखरेच्या मुलाम्यात  लपेटलेली, आणि साखरेचा मुलामा हळू हळू संपतोच  जिभेवर  रेंगाळतो  तो  फक्त  कडवट पणाच  ...नाते हे असेच  असतात का? दोघांमधल सामंजस्य का संपत ? ती कुठे कमी पडते ? त्याला का हे सगळ सांभाळून घेता येत नाही ....                ...
अधिक वाचा
इमेज
  आपले प्रेम जेव्हा शेवटचा श्वास घेत होते, कोमेजत होते, ते मरणा आधी कोमात गेले होते. बघायचे नव्हते त्याला माझे हाल ह्या उघड्या डोळ्यांनी. म्हणूनच त्याने मिटून घेतले स्वतःला. एका गाढ निद्रेत गेला शोधायला तो स्वप्नाचा गाव. हिंडला, फिरला पूर्ण गाव त्याने धुडळला.. कोरड पडलेल्या घशानेच आवाज देत होता स्वतःला स्वतःच्या नटखट,अवली, मस्तिखोर, मिश्किल व्यक्तीमत्वाला कोरड्या घशाने शोधत होता प्रेमाचा ओलावा. पण नाही..... तिथे त्याला माझेच काही अवशेष सापडले छिन्नभिन्न झालेले मन, व्याकुळ आर्जवे, विनवण्यांचे लक्तरे.... मन खूप व्याकुळ झाले त्याचे तुझा मागमूसही नाही त्या गावी उगाच साद देत राहिला. सध्या ऐकलंय कोमात गेल्यावर त्याने आत्महत्या केलीय म्हणे... अनघा अनघा अतुल हिरे
अधिक वाचा